Hij is ongetwijfeld een van de meest ervaren jonge freelancers. Op zijn 14e hengelde Jesper Langbroek (nu 21) al zijn eerste klus binnen. Met zo’n tweeduizend artikelen op de teller heeft hij zijn strepen in de (voetbal)journalistiek inmiddels ruimschoots verdiend. En hij heeft zijn opleiding journalistiek nog niet eens afgerond. Dat hoopt hij komend half jaar te doen.
(uit het journalistenvakblad Villamedia, augustus 2017)
Hoe ben je op zo’n jonge leeftijd in de journalistiek terecht gekomen?
‘Ik bezocht veel websites over voetbal. Voetbaltube.com was op zoek naar redacteuren en dat leek me wel wat. Ze vonden mijn leeftijd geen punt en ik werd vanaf het begin betaald. Voor korte berichtjes van 5-20 regels kreeg ik 50 cent. Toen ik 14 was, was dat een goede aanvulling op mijn loon bij andere bijbaantjes. Nu hoef ik niet meer achter de kassa te zitten omdat het schrijven beter verdient. Een vast uurtarief heb ik niet. Ik schrijf geregeld voor De Stentor en het AD, en daar word ik betaald volgens de gebruikelijke tarieven van de Persgroep. Verder ligt het aan de aanbieding wat ik er financieel uit kan halen, vergeleken met hoeveel moeite ik in een verhaal/project stopt. Ik ben niet echt gefocust op geld. Dat is die vrijblijvendheid, die ik me als student nog kan veroorloven.’
Wat vind je zo interessant aan de voetbalwereld?
‘Voetbal is een bron van verhalen. Er staan 22 spelers op het veld met allemaal een eigen achtergrond en ontwikkeling. Op mijn 7e zat ik zelf op voetbal, maar na een jaar ben ik gaan hockeyen. Ik bleef geïnteresseerd in de voetbalwereld, maar nu vind ik de afstand wel fijn. Dat maakt mij nog nieuwsgieriger. Ik schrijf ook wel eens over hockey, maar voetbal leeft veel meer. De belangen zijn groter en het betreft meer mensen. En dus zijn er meer verhalen.’
Heb je profijt van je jonge leeftijd?
‘Ik heb het idee dat ik makkelijk kan levelen met jonge voetballers. Als je dezelfde leeftijd hebt, kun je je beter inleven en praat je wat sneller over andere dingen dan een bal op de paal. Verder komt tijdens gesprekken met opdrachtgevers altijd vrij snel ter sprake dat ik op mijn 14e ben begonnen. Dat maakt vaak indruk, maar ik denk niet dat het doorslaggevend is. Het toont dat ik intrinsiek gemotiveerd ben, maar uiteindelijk gaat om de ideeën die je hebt en wat je daarmee doet.’
Hoe onderscheid je jezelf?
‘Als ik een verhaal maak, ben ik oprecht geïnteresseerd in het onderwerp of de persoon. Het liefst zou ik zelf meemaken wat bijvoorbeeld een voetballer meemaakt. Het interview is een manier om erachter te komen wat er in de hoofden van de spelers omgaat. Ik doe wat ik leuk vind en kijk daarna waar ik het kan verkopen. Ik geloof dat je daar de beste verhalen van krijgt.’
Is freelancen je droom of zou je ook willen werken in vaste dienst?
‘Als ik in vaste dienst nog steeds de verhalen kan maken die ik wil maken, doe ik dat net zo graag. Maar niet alle verhalen passen bij één medium. Daarbij vind ik het ook wel lekker om mijn eigen ritme te bepalen. Als ik daardoor wat harder moet werken omdat ik freelancer ben, vind ik dat niet erg.’
Je weet goed wat je wilt. Heb je al journalistieke mijlpalen behaald?
‘Ik had twee dromen: Johan Cruijff interviewen en voor Voetbal International (VI) werken. Naar het interview met Cruijff heb ik heel gericht toegewerkt. Ik ben aan de slag gegaan bij de website die de verslaggeving doet van een voetbaltoernooi waar Cruijff altijd aanwezig was. Twee jaar later was het moment daar. En bij VI mocht ik begin dit jaar stage lopen. Nu doe ik voor hen af en toe werk in opdracht. Ik moet dus aan nieuwe dromen werken. Ik zou David Beckham heel graag willen interviewen en ik wil me blijven ontwikkelen als schrijver.’
