Jesper – Page 9 – Langbroek Media

September 17, 2018

Een uurtje rijden voor topamateurvoetbal: pendelen naar HHC Hardenberg (DvhN)

Werken, voetballen op niveau én gezelligheid. Die combinatie vinden Shkodran Metaj, Koos Werkman en Rob van der Leij de vele uren in de auto naar HHC Hardenberg meer dan waard.

Anderhalf uur voordat de training van HHC Hardenberg begint, parkeert Koos Werkman (27) zijn fiets bij het treinstation van Groningen. De online marketeer heeft na zijn werkdag snel gegeten en stapt als laatste in de auto bij zijn stadsgenoten Shkodran Metaj (30) en Rob van der Leij (26).

Vier keer per week de rit van een uur

Bij gebrek aan een Groningse club in de Tweede Divisie maken de voetballers uit het noorden vier keer per week de rit van een uur naar Overijssel. ‘Op het moment dat ik in de auto stap, vergeet ik het werk’, zegt Werkman. ‘Na de zomerstop is het even wennen. Een uurtje rijden lijkt soms lang. Maar als je eenmaal in de auto zit, is het altijd gezellig.’

Metaj zit achter het stuur van de zwarte Citroën Cactus. Een gezinswagen voor de voormalig prof van onder anderen FC Groningen, FC Emmen en Jong Oranje. In het zijvak van de deur liggen de speelgoedauto’s en poppen van zijn dochters. ‘Die zijn voor Ramon en Joël’, grapt Van der Leij vanaf de bijrijdersstoel. De aanvaller doelt op ploeggenoten Ramon Nijland (ex-WKE) en Joël Amakodo (jeugd FC Groningen), die vaak met Metaj meerijden. Ashwin Manuhutu (ex-ACV Assen) carpoolt normaal gesproken met Werkman en Van der Leij. Verder spelen Sander Danes, Danny Bouws, Kevin Görtz en Dérian Reinders bij HHC (allen ex-FC Emmen). Tot voor kort droeg ook Tiemen van Hezel (jeugd FC Groningen en daarna Be Quick 1887) het oranje shirt. Hij vertrok onlangs op wereldreis en gaat straks voor AFC Amsterdam spelen.

Verklaring voor vele noorderlingen

Metaj kent de route en de flitsers onderweg. Het trio stopt bij een benzinestation voor de vaste kop koffie. Leunend op een statafel geeft Werkman een verklaring voor de vele noorderlingen bij HHC. ‘Als je in het noorden goed voetbal wilt zien, ga je naar FC Groningen of FC Emmen. De zaterdagclubs vissen uit de afvallers, maar die clubs zijn niet van het niveau van HHC. Toen Marcel Groninger hier trainer was, heeft hij veel jongens uit Groningen en Drenthe gehaald (zie kader). HHC speelt na de profclubs op het hoogste niveau. Het is een topamateurclub, dat bewijst de derde plek van vorig jaar.’

September 17, 2018

Karsten kan bij HHC aardig én een goede trainer zijn

Gert Jan Karsten kan verder vooruit kijken, in de wetenschap dat zijn toekomst bij HHC Hardenberg ligt. Terwijl hij dacht dat hij helemaal geen trainer meer zou zijn.

Na een hoop tegenslagen had Gert Jan Karsten het hoofdtrainerschap afgezworen, maar als coach van HHC Hardenberg heeft hij de passie voor die functie weer teruggevonden. Morgen begint de 38-jarige oefenmeester uit Nunspeet met vernieuwde ambities aan de tweede seizoenshelft van de Tweede Divisie. ‘Ik ben liever aardig dan een goede trainer.’

Zijn contractverlenging vlak voor de winterstop voelde voor HHC Hardenberg-trainer Gert Jan Karsten (38) als een erkenning van zijn trainerskwaliteiten. Vorig seizoen werd hij aangesteld op een moment dat degradatie voor HHC al onhoudbaar leek en veel druk om de ploeg in de Tweede Divisie te houden, voelde Karsten daarom niet. Toen hij de ploeg op wonderlijke wijze toch handhaafde, mocht hij het nieuwe seizoen aanblijven, maar dan zou hij wel worden afgerekend op zijn keuzes. ‘Dat haalde een enorme bewijsdrang in mij naar boven, helemaal omdat ik ineens weer hoofdtrainer was, iets dat ik helemaal niet meer van plan was’, aldus Karsten. ‘De laatste acht jaar waren voetbaltechnisch erg mooi. Als analist van Go Ahead Eagles heb ik twee promoties meegemaakt en ook bij HHC in de opleiding kende ik alleen maar succes. Daartegenover staat echter het verlies van mijn ouders en andere dierbaren. Bij zulke tegenslagen is voetbal ineens niet zo belangrijk meer.’

Het verklaart voor een deel het gat in het atypische CV dat Karsten voor een hoofdtrainer van HHC Hardenberg heeft. Volgens de normale weg had hij na de Tweede Klasse eerst langs bijvoorbeeld Berkum en Germanicus gemoeten om daarna de stap naar het hoogste amateurniveau te maken. De route pakte anders uit door de privétegenslagen, die in combinatie met negatieve ervaringen in het voetbal zijn plezier in het spelletje wegnamen.

September 17, 2018

‘Er zit een vechter in mij die zich niet altijd laat beheersen’

De Hardenbergse Gerjan Nijman timmert hard aan de weg in de kickbokswereld. Hij is enorm explosief en weet zijn kracht binnen én buiten de ring steeds beter te beheersen.

Gerjan Nijman (24) mag zich sinds de zomer professioneel kickbokser noemen. De vechtsporter uit Hardenberg traint bij tweevoudig Nederlands kampioen Marvin Sansaar en ontwikkelt zich in rap tempo. Momenteel is hij in voorbereiding op zijn eerste officiële toernooi van Enfusion op 23 juni. ‘Dat is een grote kans om gezien te worden in het wereldje. Ik word al steeds meer herkend en gesteund en dat overdondert me soms, maar het motiveert me ook. Ik wil de beste worden’, vertelt Nijman, onderweg naar de kickboksschool van zijn trainer in Heerde. Aan de achteruitkijkspiegel hangt een klein bokshandschoentje, de oorzaak van vele kilometers op de teller. Nijman traint vijf keer per week, naast zijn werk in de metaalsector. Regelmatig gaat hij naar Mike Passenier in Amsterdam, bij wie Badr Hari ook traint.

‘Het is hard werken, maar als je beter wilt worden dan de rest, moet je er meer voor doen. Ik ga liever tien keer neer op de training dan één keer in de wedstrijd.’ De woorden vliegen uit zijn mond, af en toe onderbroken door een ‘bam bam’ of een grom die de honger van Nijman demonstreert. Voor deze training letterlijk, want hij heeft na zijn werkdag nog niet gegeten. Zijn begeleiders waarschuwen hem dat hij niet te veel moet trainen.

September 17, 2018

Kunstenaar Delic staat klaar voor nieuwe generatie producers (Hiphop in je Smoel)

Aangekomen bij het huis van Peter Blom is de ontvangst hartelijk. Een man in een open blouse, met een klassieke opa-pet en een bril met gekleurde glazen doet de deur open. Onder deze vermomming gaat voormalig Opgezwolle-lid en drievoudig winnaar van de gouden greep voor beste producer Delic schuil. Tegenwoordig is hij kunstschilder en geeft hij lessen in het produceren en mixen van muziek. Hij heet ons welkom en na het bestijgen van de trap mogen de schoenen uit en wordt het koffiezetapparaat aangezet. Niet veel later is het gezelschap van cursisten compleet. Na de eerste les van vorige week zijn ze klaar voor de tweede ronde van Les van Delic. (Artikel voor HIJS, 25-03-2015)

Voordat we de studio induiken, vertelt Delic over de plannen van vandaag. Ille en Don Guan, twee van de deelnemers en beatmakers/rappers van De Fakkelteit in Zwolle, hangen nu al aan zijn lippen. Delic vertelt dat ze vandaag bezig gaan met een plan van aanpak voor een nummer en dat hij blijft mekkeren over flow en ritme. Als het tijd is om een verdieping hoger de studio te betreden, zien we de twee belangrijkste zaken van Delic bij elkaar: muziek en schilderkunst.

De kamer is gevuld met zijn productieapparatuur grotendeels bestaande uit beeldschermen en boxen, de door hem gemixte plaat One van Pete Philly en kilo’s isolatiemateriaal op de muren en het plafond. Een paar opgedroogde kwasten verraden ook de aanwezigheid van een kunstenaar. Delic kruipt even in zijn rol als schilder Peter Blom (“Je mag Delic of Peter zeggen, ik reageer op allebei.”). Terwijl hij onder een aantal zwarte doeken wat schilderijen vandaan tovert, zegt hij: “Deze heb ik net verkocht. Ik was helemaal vergeten dat ie te koop stond, maar blijkbaar stond het nog op mijn site.” Even staan alle bezoekers bewonderend te kijken naar de nieuwe serie schilderijen, het best te beschrijven als surrealistische straatbeelden, maar nog beter check je Delics schilderstijl zelf op de website van Peter Blom Paintings.

Voor nu even genoeg over de kunst, terug naar de muziek. Delic vraagt de deelnemers van de cursus, naast Ille en Don Guan ook de goedlachse Ugur, of ze allemaal een track van zichzelf en foto’s van hun opnamelocaties hebben meegenomen. De antwoorden zijn bevestigend. Voordat Delic met het materiaal bezig gaat, wil hij het eerst even hebben over de mindstate van de deelnemers. Hij vertelt dat hij tijdens en na zijn wereldreis geobsedeerd is geraakt door de mindstate van de mens. Hij vertelt over theorieën uit het Verre Oosten en over drie verschillende mindstates (haastig, sloom en helder) en de invloed hiervan op het creatieve proces bij het maken van muziek, schilderen of schrijven. “Als je je mind kan controleren, kun je de resultaten van je acties beter controleren”, stelt Delic. “Ik ben heel enthousiast geworden over deze denkwijze, dus we kunnen het er lang over hebben. Maar dat doen we volgende week. We kunnen nu ook gewoon beats maken.”